| |
Wat
is Somatic Experiencing?
Somatic
Experiencing (SE) is een methode voor het helen van trauma die
werkt met lichaamsbewustzijn. Deze methode richt zich in de
eerste plaats op de symptomen van trauma in ons lichaam en
zenuwstelsel. Sensaties zijn de taal van ons lichaam, het
ervaren van sensaties is daarom de ingang tot verwerking van
trauma.
Kenmerken
van SE zijn:
-
het is ontwikkeld voor traumaverwerking
-
het is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek
in de neuro-biologie
-
het werkt daar waar trauma in het zenuwstelsel
zit het trauma hoeft niet steeds opnieuw verteld (en
herbeleefd) te worden
-
het wordt met goede resultaten in 12
verschillende landen toegepast.
Waarom
Somatic Experiencing?
Dr. Peter A.
Levine, de grondlegger van SE, baseerde zijn theorie op zijn
observaties van dieren in het wild. Dieren worden regelmatig met
de dood bedreigd. Toch raken ze zelden getraumatiseerd. Ze weten
instinctief hoe zij de intense energie die vrijkomt bij
overlevingsgedrag moeten reguleren en ontladen.
Wij mensen
zijn uitgerust met vrijwel dezelfde regelmechanismen als
dieren. Deze worden echter beperkt of geblokkeerd door het
rationele deel van onze hersenen. We kunnen bijvoorbeeld ons
‘groot houden’ of ‘doorzetten’ en daarmee een volledige
ontlading in de weg staan. Dit kan resulteren in
(post)traumatische stress symptomen.
Voorbeelden
hiervan zijn:
-
angst, paniek, hartkloppingen, oppervlakkig
ademen, overmatige alertheid of prikkelbaarheid, onrust,
slapeloosheid
-
depressie, uitputting, gevoel van hulpeloosheid
of onmacht, krachtverlies in de spieren
-
dissociatie, gevoel dat (een deel van) je
lichaam niet van jou is, beperkt spectrum van gevoelens
-
ontkenning: het trauma is niet gebeurd of het is
niet belangrijk
Hoe
werkt Somatic Experiencing?
SE werkt met
de zogenaamde ‘felt sense’, het gewaarzijn van lichamelijke
sensaties, om het lichaam te helpen spanning te ontladen.
Voorbeelden van deze lichamelijke sensaties zijn: warmte,
tintelingen, kippenvel, sneller of langzamer worden van hartslag
of ademhaling. Met de juiste begeleiding naar het belichaamde
gevoel kan het lichaam het zelfgenezende vermogen herstellen.
SE helpt de
cliënt zich bewust te worden van zijn hulpbronnen die het
verwerkingsproces ondersteunen. Voorbeelden van interne
hulpbronnen zijn: je gevoel voor humor, contact met de grond,
gevoel van kracht, creativiteit, je intelligentie. Externe
hulpbronnen kunnen iedere vorm van ondersteuning zijn,
bijvoorbeeld door vrienden, familie, een fijne plek, positieve
herinneringen. Deze geven in het lichaam een gevoel van
vertrouwen en ontspanning. Dat doorbreekt de vicieuze cirkel van
aanhoudende en zichzelf versterkende spanning.
Door hele
kleine stapjes te zetten, in en uit de spanning, heeft de cliënt
steeds het gevoel het zelf ‘in de hand’ te hebben. De
geblokkeerde overlevingsenergie wordt zo op een veilige en
geleidelijke manier ontladen. Na deze ontlading ervaren mensen
vaak een sterke afname van hun stress symptomen.
Welke trauma’s komen in aanmerking?
Met een trauma
wordt in SE bedoeld: iedere gebeurtenis of serie gebeurtenissen
die destijds te onverwacht, te snel of te groot was om er op dat
moment adequaat op te kunnen reageren. Het zenuwstelsel raakt
overweldigd.
De volgende
categorieën worden onderscheiden:
-
een aanval waarbij men niet kon ontsnappen:
verkrachting, seksueel misbruik, incest, geweld, oorlog
evenwichtstrauma’s: val, hoofdverwonding, auto-ongeluk
-
fysieke verwondingen: operaties, verdoving,
verbranding, vergiftiging
-
voortdurend overladen zenuwstelsel, bijvoorbeeld
door operaties op heel jonge leeftijd, hoge koorts,
verdrinking, verstikking, geboortetrauma
-
natuurrampen
-
getuige zijn van trauma
-
ontwikkelingstrauma of emotioneel trauma:
verwaarlozing in vroege jeugd, verlies van dierbaar persoon,
liefdeloze opvoeding
Omdat direct
gewerkt wordt met de lichamelijke sensaties, is het niet nodig
dat men weet wat de traumatische gebeurtenis was. Als men zich
herkent in een of meer van de genoemde symptomen, kan SE heel
goed werken.
Een SE sessie
duurt ongeveer 1.15 uur en begint met een inleidend gesprek dat
leidt tot overeenstemming over wat in deze sessie onderzocht
wordt. Voorafgaand vindt een intakegesprek plaats.
Wanneer iemand
een eenmalige traumatische gebeurtenis heeft meegemaakt, kan
veelal volstaan worden met een beperkt aantal sessies.
|